آورده اند که: روزی کسی در راهی بسته ای یافت که در آن جیزهای گرانبها بود و آیه الکرسی هم پیوست آن بود. آن کس بسته را به صاحبش رد کرد. او راگفتند: چرا این همه مال از دست دادی؟ گفت: صاحب مال عقیده داشته که این آیت الکرسی مال او را از دزد نگاه می دارد و من دزد مال هستم، نه دزد دین! اگر آن را پس نمی دادم، در عقیده صاحبان آن خللی راجع به دین روی می داد، آن وقت من دزد دین هم بودم این هم.همین جوری

از وب نوشت

در اول مطلب قبل اين نكته رو نوشتم كه اين مطلب سياسي نيست منتهي بعضي از دوستان اون رو با يك مطلب سياسي اشتباه گرفتن و نظرات نسبتا تندي براي اين مطلب نوشتن. به همين خاطر من بيشتر اين نظرات رو تائيد نكردم.
يكي از دوستان هم به اين مطلبم لينك داده منتهي نميدونم چرا اسم بلاگ رو اشتباه نوشته. به هر حال اين وبلاگ سياسي نيست و اگر گاهي اوقات مطلبي شبهِ سياسي نوشته شد، با ديد باز باهاش برخورد كنيد.

توجه: این مطلب به هیچ وجه سیاسی نیست پس ازش برداشت سیاسی نکنید.

سلام آقاي رئيس جمهور،اميدوارم حالتون خوب باشه. يادمه يه زماني گوجه فرنگي شده بود كيلويي 3،4 هزار تومان و شما گفتيد آهاي ملت بيايد از مغازه سر كوچه ما كيلويي 300،400 تومان بخريد. الان برنج هم گرون شده، خبر دارید که...راستي مغازه سر كوچه خونه شما برنج رو كيلويي چند ميده؟ اگه ميشه بپرسید. مردم دعاتون ميكنن.

پ.ن: بابا این مطلب سیاسی نیست

گفت: من فرشته‌ام!
قاضي پرسيد: بال‌هايت كو؟
گفت: بال‌هايم را بريده‌اند!
قاضي باور نكرد. نيشخند زد و او را به جرم نداشتن كارت شناسايي به حبس محكوم كرد. وقتي مي‌خواستند به دست‌هايش دست‌بند بزنند، ناگهان چند فرشته از پنجره آمدند و او را با خود بردند.
ساعتي بعد قاضي در كتاب‌هاي قانون دنبال ماده‌اي مي‌گشت كه مربوط به تعقيب مجرم در آسمان باشد.

^{فرشته‌ها
ميني‌مال‌هاي رسول يونان
نشر مشكي}

 

 

 

روحم برام Sms فرستاده كه:
فراموش شدگان فراموش كنندگان را فراموش نمي كنند
يعني من خودم و رو فراموش كردم...نه

راديو  تاکسي روشن بود...

گزارشگر از زني که اومده دادگستري مي پرسه: ميتونم بپرسم چرا اومديد اينجا، زن هم با بيحالي جواب ميده شوهر گذاشته رفته و خرجي نمي‌ده، منم اومدم طلاق بگيرم...گزارشگر چند تا سوال دیگه می پرسه و در آخر خيلي ريلکس با لبخندي که از پشت راديو معلومه با خداحافظي از زن براي اون آرزوي داشتن روزي خوب ميکنه...

به مقصد رسيدم اما راديو همچنان توي مغزم روشن بود